Dyke pochuttya

I struna ne vytrymuye palciv
Iskra cya – vona zdatna vbyvaty,
Zalyshatysya v pam’yati.

Yakshcho vvimknetsya "tok"
U pryhozii.
Dai – pomylytysya navmysne,
Dozvol – nablyzytys na krok
V ostannii raz

ya lechu, koly ty meni skazesh,
Ya pomru, yakshcho ty ne pomitysh

Pryspiv:
Moye dyke pochuttya!
Moye dyke pochuttya
Moye dyke pochuttya!
Moye dyke pochuttya

Zavtra pryidu sered kvitiv, skazu nizno tobi: "kycya".
Navit dyvno: nam ne vystachaye miscya.
Ya zrozumiv maize dvisti boljuchyh pytan...
Nakipylo... puls na bilii ruci...
Nakipylo... zvuky, zlylys v odyn!

Zabery!
Z mene pohlyad pekuchyi svii!
V ostannii raz!
Berezy!
V sobi mii terpkyi prysmak

Pryspiv

Chto skaze meni,
De mii "start", a de mii "stop",
De ya vpadu, de ya vstanu zavtra.
Ty pokazala svii "sort"!
Meni vse odno, yak lyaze karta teper...
V mene ye lysh ce moye, dyke pochuttya!

I struna ne vytrymuye palciv
Iskra cya – vona zdatna vbyvaty,
Zalyshatysya v pam’yati.
Zalyshatysya v pam’yati.
V ostannii raz.

Pryspiv