Pro pryhodu v Chernelyci

V Chernelyci v krayu sela stalasi pryhoda –
Lyshylysya dribni dity ta i zinka moloda.
Skazav raz Myhas do zinky: "Ya z vamy biduyu.
Pidu u lis po pidpenky ta i vas pohoduyu".
Ishov Myhas dorohoyu, zdybaly iho ljude:
"Oi, Hospody myloserdnyi, shchos novoho bude?"
Zaishov Myhas v kraini korchi pidpenky zbyraty,
Stav lisnychyi za korchamy kulku laduvaty;
Yak vin yiyi naladuvav ta yak z neyi strilyv,
Ta i v Myhasya za korchamy v holovku pocilyv.
Upav Myhas za korchamy, zrobylysya kryky,
Kazut ljudy: "Vidai, ide poljuvannya dykiv".
A lisnychyi molodenkyi toho poboyavsya,
Pishov pryamo vin do sudu, sam zamelduvavsya:
"Na dzin dobryi, pane sendzyu, tuha my velyka –
Bo ya zabyv cholovika, hadav-yem, shcho dyka".
"Nicho, nicho, pane zlisnyi, nichoho ne biisi,
Bo my budem pytatysi, choho hlop u lisi,
Chy to bula lyshe kulka, chy to buly shroty,
My poshlemo komisiyu, budem iho poroty".
Z’yihalasi komisiya ta i buly dohtory,
Berut hlopa ta i smiyutsya, shche i na zbytky spori.
Posluhaite, ljudy dobri, yak kolys buvalo,
Shcho pan hlopa mih zabyty – uso propadalo.