Horilyce, muchenyce, zradlyva-s, neboho

Horilyce, muchenyce, zradlyva-s, neboho,
Oi zradyla-s ty na sviti ia vze ne yednoho.
Chto ti ljubyt napytysya, toi smutku zabude,
Bo vin myslyt-rozumiye lipshe, yak vsi ljudy.
A yak vin si nap’ye ta i toyi syvuhy,
Stane yemu svit, yak banka, a ljudy, yak muhy.
Oi yak ide dodomonku, putaye nohamy,
Ne raz, ne dva zemlju pore nosom i zubamy.
Yak pryide vin dodomonku ta i klade si spaty,
Zinka laye, dity plachut:– Davai, tatu, papy.
A yak vin si ta i ne spyt – bida z moya, bida:
– Idy, zinko, do susida pozychaty hliba.
Ide zinka do susida hliba pozychyty,
Susid kaze:– Ne tra pyty, tra na hlib robyty.