Na popivskii spovidi

Raz pishov ze ya do cerkvy
Dobre pomolytys,
Az tut pip iz-za krylasiv
Stav krychat, serdytys.

Oi pochuv ya ocei kryk
Ta i stav tak dumaty:
"Vze, zdayetsya, dosyt hrishnyi
Tre ity spovidatys".

Prystupyv ya do spovidi,
Chreshchusya, klyakayu,
A pip meni: Chym ty boha
Obrazyv? – pytaye.

– Obrazyv ya,– kazu,– otche,
Tyazkymy hrihamy:
Raz pryishov ya do vas, otche,
Z dobrymy slovamy.

Poprosyty poryatunok,
Chliba-odrobitku,
Bo to bulo yakraz, bachte,
Napered novynku.

Oi pryishov ya do vas smilo
Ta i postukav v dveri,
Todi yakraz vasha yimost
Vstala vid vecheri.

Ta yak vzyalas na vse horlo
Na mene krychaty,
Ta z sobakamy z podvir’ya
Stala vyhanyaty.

A ya vyishov na vulycyu
Ta i zaklyav iz zlosti:
– Shchob vy sobi povishalys
Z svoyeyu yimosci!

Moya zinka yak pochula,
To shche i prylozyla:
– Shchob vy takoz tak osliply,
Yak vasha kobyla!

Uzlostyvsya pip, mov zaba,
Krychyt yak z prokazy:
– Za te,– kaze,– ty po smerti
Budesh v peklo lazyt.