Pro popa ta zlodiya Mykytu

Shcho u nashoho popa
Ta zlodii Mykyta
Tudy-syudy ta i ukrav
Cilu mirku zyta.
Vin ukrav, zahovav,
Pishov spovidatsya,
Ta i nadav ze iomu chort
Popovi pryznatsya.
Layav, layav ioho pip,
Tyahav za chuprynu
I skazav ze vin iomu:
– Stupai, sukyn synu!
Yak ne bude v mene zyta,–
Ne matymesh shchastya
i do tyh pir tobi ne dam
Svyatoho prychastya!
U nedilju rano-vranci,
Vyhnuvshys, Mykyta
Do popovoyi hatyny
Poper mirku zyta.
Vin dohodyt do hatyny,
Dveri vidchynyaye,
Ale chohos ioho pip
V hatu ne puskaye.
A popovi na toi chas
Ne Mykyta snytsya:
ioho same obnimaye
Tovsta molodycya.
Nu i, zvisno, chym u nyh
Kinchylosya dilo,
A Mykyta u kutku
Sydiv sobi smilo.
Pip pytaye:– Chto ce tam?
– Ya,– kaze Mykyta.
– Ty choho syudy zabravs?
– Pryper mirku zyta!
– Nu, stupai sobi dodomu,
Ta shchytai za shchastya,
Zavtra rano ty pryidesh,
Poluchysh prychastya.