Zakuvala zozulycya, sila na yavora

Zakuvala zozulycya, sila na yavora.
Vpala bida na Ivana: zona v noho hvora.
Lezyt vona na posteli i ne moze vstaty:
– Hlyadai meni lik, Ivane, bo hochu vmyraty.
Pishov Ivan do vorozky ta pochav prosyty:
– Vyimy zonu iz byetehu – ya budu platyty.
– Ta nai tebe, choloviche, zurycya ne hloze:
Ya takoe zillya mayu, shcho zoni pomoze.
Aibo treba, choloviche, na vosku zillyaty,
Aby znaty, chomu hvora, shcho ne moze vstaty.–
Vorozyla vorozilya, na vosku zlyvala...
– Tut nechystoho robota,– Ivanu skazala.
Treba zonu pohrestyty, treba posvyatyty,
To, shche, moze, na sim sviti bude vona zyty.–
Dala ivanu vsyake zillya, usyake korinnya:
– Tvoyi hroshi, moyi liky, a zoni spasinnya.
Ide Ivan dodomochku pizno uvecheri,
Ta do hyzi ne moz zaity, bo zamkneni dveri.
Klopkav Ivan v obolochok, u dveri durkoche,
Koly chuye holos v hyzi: "Pryachtesya, panotche!"
A potomu zona hvora dveri udoperla:
– Moly boha, choloviche, shcho ya shche ne vmerla!
– Ne zurysya, moya zono, ye tobi spasinnya,
Nai vykuryu lyshe z hyzi chortovo nasinnya.
Yak do hyzi Ivan zaishov, podyvyv pid postil:
– Ta shcho sese za nechystyi zaishov do nas v hosti
Ta yak pochav nechystoho z hyzi vyhanyaty,
To zaioikav tot nechystyi, pochav umolyaty:
– Biisya Boha, choloviche, ne zbav meni vika!
Ya do tebe bilsh ne zaidu, doky soho svita.
Ivan kaze tomu didku: Shchezny, vraza sylo!
A ya zoni povorozu, vby yii polivylo.–
Pochav Ivan vorozyty, yak vorozka vchyla:
Pohrestyv zonu remenem,– to naraz ozyla!