Zadumala babusenka

Zadumala babusenka
Na svit podyvytsya,
Posylaye didusya
Do liknepu vchytsya.

– Pozalii mene, staroho,
Oblysh svoyi zarty,
Chiba z taky v moyi roky
Uchytysya varto?

– I stari i molodi
Musyat use znaty,
Yak ne pidesh do liknepu,
Idy het iz haty!

Bachyv didus, shcho bida,
Krychyt duze baba.
– Ta pidu vze, ne krychy,
Chortova nahaba!

Pishov ze vin do liknepu
Ta vse babu laye:
– Sama sydyt, yak toi pen,
A mene hanyaye.

Posadyly za stil dida,
Daly iomu knyzku.
– Bery, didu, ta uchys,
A ne sydy nyshkom.

Vchytsya didus Yavdokym,
Pro yizu ne dbaye
I na sorom molodym
V liknep shkandybaye.

Dyvuyetsya ljud uves,
To nemalo i dyva,
Vze kulturnyi nash didus,
ide do kolektyva.

Vin pracyuye vze shchodnya,
De i rozum beretsya,
A babusya sydyt doma
I ne zvoruhnetsya.

– Hodi sydit, babusenko,
Idy lysh miz ljudy,
Hnala mene u liknep,
Chodim do kolbudu!

Yak pochula ce babusya,
Trohy i ne zomlila.
– Cur tobi z tym kolbudom,
Ya shche i ne hovila.

Yak zakrychyt tut didus
I tupnuv nohoyu:
– Yak ne pidesh, rozvedus,
Zapyshus z druhoyu.

Zlyakalasya babusenka,
Shcho z robyty bude:
– Ne pyshysya iz druhoyu,
Vedy do kolbudu.

U kolbudi ide kino,
Na ekrani myhotyt,
Did chytaye, a babusya
Na vse horlo rehotyt.

– Pidu z i ya u liknep,
Hodi vze drimaty.
Iz toboyu v kolektyv
Pidu pracyuvaty.

Vze kulturni did i baba,
Use rozumiyut.
Staly cerkvu obmynat,
Uze i ne hoviyut.