Dala mene mama zamuz, ne vmiyu robyty

Dala mene mama zamuz, ne vmiyu robyty,
Poslav mene mii mylenkyi fasolku sadyty.

Posadyla ya fasolku ta vze idu dodomu,
Zahlyadayu v korshemku: p’ye mylyi z kumoyu.

– Kumcyu moya, ljubcyu moya, pyi do meyi zinky,
Skazu, skazu shynkarochci: dai kvartu horilky.

Zinko z moya ljubymaya, idy z ty dodomu,
Vary, vary vecheryaty, ya pryidu z kumoyu.

Zinka z moya, ljubka moya chohos nezdorova,
Syudy-tudy zvynulasya – vecherya hotova.

Zinko z moya, ljubko moya, odchynyai ze dveri,
Vedu svoyu kumu vrazu na bilim paperi.

Zinko z moya, ljubko moya, davai vecheryaty,
Stely tonku, bilu postil, sama vyidy z haty!

Postelyla postil bilu, sama vyishla z haty,
Pozatylcem, dzencem, dzencem dala panu znaty.

– Oi panochku-holubchyku, daite meni radu,
Cherez tuyu kumu vrazu naviky propadu.

Zakuvala zozulenka na hati, na rozi,
Kum z kumoyu obnyatiyi stoyat na porozi.

– Zinko z moya, ljubko moya, shcho ty narobyla?
Ya hospodar na vse selo, ty mene vslavyla.