S.O.S.

1.
Ne do kincya ya zrozumiv zyttya, to ne bida
Ya vse dozenu, shcho ne vstyh zrobyty shche do toho dnya
Ya zroblju tak, yak ya davno hotiv – bez lyshnih sliv
Shchob molodyi, malyi, staryi mene z pivslova zrozumiv.

Pochaty vazko, yakshcho shche ne znayesh shcho i kuda
Ta shche i do toho lize v holovu vsilyaka bida
I nikuda ne spryhnesh v storonu – v bik – shcho holovne
Vid toho vsoho shcho chekaye nas usih – tebe i mene.

I ya shukayu sobi miscya i puhne holova
I niby vyhid ye davno i odnochasno nema
I nezalezno ni vid koho i koly ya zachnu
Na cilyi svit ya holosno zakrychu!

Pryspiv:
S.O.S.

2.
Nich proishla, den nastav, dym des buv, ta propav
Svizyi viter poduv, ya chut-chut ne prospav
Vchasno vin mene zbudyv, meni uvahu zvernuv
Dlya choho zyty, shcho robyty ya vidrazu vidchuv.

Zyttya vazke, ale prostishe podyvys na ce vse
Pohoda harna, nebo synye i trava tak roste
Vlashtui zyttya, yakshcho na plechah holova, a ne pluh
I holovne shcho bilya tebe "nastoyashchyi" druh.

Bida ne v tomu, shcho ne v tyahu vsim robota taka
I ne vid toho shcho u tebe, mol, durna holova
Kydai kuryty, pyty, spaty, prosto tak ne sydy
Na cilyi svit ty holosno zakrychy!