Chorni kvity

1.
Koly ya zhaduyu tebe, moya uyava znovu v sny mene nese
De z vysoty zirok holodnyh bachu ya vse te
Shcho bulo i ne bulo v nas, v toi chas.

V toi chas, koly ya shche ne znav, shcho
Spokii svii i dushu – ya tobi viddav,
A teplyi viter nam pro nebo rozkazav,
I ya skladav virshi pro nas, v toi chas.

Pryspiv:
Ty ne posmiyesh znyshchyty ljubov
Ty ne posmiyesh vidkazaty znov
Ty tak hotila zupynyty chas,
Ale dolya zla skazala vse za nas

Ty tak, yak doshch, ty yak holodnyi snih
Ty plachesh, a ya hochu chuty smih
Takyi shchyryi smih, yakyi chuty tak daleko
I vysoko, shcho az ne vydno okom.

Tak zle, koly brakuye teplyh sliv
Ale i bez nyh ya dosyt zrozumiv
Pid kolir nochi ty maljuyesh dni
I ya z nymy yak i ty na samoti

Znaidy v moyih slovah svoyu vynu
I ya todi mosty vsi popalju
Zarady nas dvoyih v takomu zlomu sviti
De chorni dni, i chorni navit kvity.

2.
Ne bulo nochi, ani dnya yakyh ya hotiv
I vze des vpala zirka z neba, holos mii vidletiv
Zabudu ya tvii zapah i tvii kolir temnyh ochei
V yakyh ne vydno vze nichoho, krim holodnyh nochei

Haryachyh hub – holodnyi prysmak ya sobi nahadav
Dorohu vybrav vze davno, ale kuda ya ne znav
I tilky doshch holodnyi moyi kvity des polyvav
I yih na chorno maljuvav.