Zadumala vraza baba ta i zabahatity

Zadumala vraza baba ta i zabahatity:
Pidsypala kuripochku, shchob vyvela dity.

Yak pishlosya vrazii babi na bidu, na hore:
Vylupyla kuripochka usih tilky troye.

Yak pohnala babusenka kuripochku pasty,
Sama sila pid tynochkom kuzelycyu pryasty.

Oi hmarytsya, tumanytsya, stav doshch nakrapaty,
Stara baba kurip’yatok v hatu zahanyaty.

A shche v hatu ne zahnala – vze dvoye stoptala,
Nazad trishky povernulas – na tretye spitknulas.

Yak pryyihav did iz lisu, stav baby pytaty:
– Shcho se nashyh, babusenko, kurchat ne vydaty?

– Oi ne vydno, didusenku, vze i ne vydno bude;
Yak pohnala ya yih pasty, navrochyly ljudy.

Yak vyhvatyv staryi did iz voza prytyku,
Pobyv babi, pomolov i spynu, i pyku.

– Bodai tobi, vrazyi didu, holova oblizla,
Yak ty mene ponivechyv, shcho i na pich ne zlizla.

– Bodai tobi, vrazyi didu, prava ruka vsohla,
Yak ty mene ponivechyv, shcho trohy ne zdohla.