Oi poyihav cholovik u pole oraty

Oi poyihav cholovik u pole oraty,
Ya skazala bryhadyru, shchob zaishov do haty.

Pryspiv:
Tra-ra-ra, tra-ra-ra, shchob zaishov do haty.*

Zasvityla v hati svitlo, sily kolo stolu,
Podyvylas i u vikno – ide mylyi dodomu.
– Bryhadyre, bryhadyre, shcho teper robyty,
Cholovik ide dodomu, bude mene byty.
Oi idy z ty, bryhadyre, ta syad u kutochku,
A ya skazu choloviku: pidsypala kvochku.
– Dobryi vechir, moya zinko, a shcho tut chuvaty?
Chy topyla, chy varyla? Davai vecheryaty!
– Ya topyla, ya i varyla, no vono shche haryache,
Pidsypala bilu kvochku, mabut, vona utiche.
– Oi hodimo, moya zinko, oi hodimo ta provir,
Bo ty kazesh – bila kvochka, meni vdavsya bryhadyr.
A vzyav cholovik remin na dva kinci –
Dovelosya bryhadyru, dovelos i zinci.
A ide bryhadyr rano na bryhadu,
A rozbyta holova speredu i zzadu.
– Oce tobi, bryhadyre, za tvoyi uchynky,
Nema doma cholovika – ne hody do zinky.
– Doky budu zyty, v bryhadi robyty,
To ne budu do chuzyh zinok zahodyty.
– Doky budu zyty, cholovika maty,
To ne budu bryhadyra v hatu zazyvaty.