Dobre z dobrym cholovikom zoni probuvaty

Dobre z dobrym cholovikom zoni probuvaty,
Lyaze v vechir, kaze rano: "Ya ne hodna vstaty".

Cholovik yii nabyraye horivky ta medu.
– Taka-m slaba, choloviche, holovy ne zvedu.

Vzyav cholovik troye hliba, berylku horivky
Ta pishov mi cholovichok shukaty prymivku.

Pishov gazda, pishov gazda lyshen poza mene,
Ide legin iz trysunkov v shyrokim remeni.

Naishov gazda prymivochku blyzko vynohradu.
– Prymivochko-vorozechko, dai-no zinci radu.

Prymivochka promovyla ta i povorozyla:
– Yakyi durnyi, choloviche, lypa by ti vbyla.

Prymivochka promov’yala az ponad Yasinya:
– Tvoya zona, choloviche, derzytsya leginya.

– Prymivochko-vorozechko, ne hovory i choho,
Moya zona taka slaba, shcho yii ni do toho.

Prymivochka promov’yala, vpihala korinnya:
– Idy styha, choloviche, na svoye podvir’ya.

Pryishov gazda na podvir’ya, vorota vtvoryaye,
Yeho zona iz posteli lehinya kornyaye.

Yak leginya izkornyla, v komoru shovala,
Tohdy svoho cholovika u hatu puskala.

Zaishov cholovik u hatu ta i siv kolo stola:
– Zono, likiv shche ne brala, ta choho zdorova?

Na ty, zono, likiv, kushy i vodov oblyisya,
Lysh ty proshu, moya zono, seho popustysya.

Na ty, zono, likiv, kushy ta i obmyvaisya,
Lysh ti proshu, moya zono, vidteper pokaisya.

Pishov gazda u komoru, hlypne si za dveri,
Sydyt dyadko na polyci v shyrokim remeni.

A vin ioho za volossya, haida na dolynu:
– Biisya Boha, choloviche, nai teper ne hynu.

Biisya Boha, choloviche, ya zahubyv konya.
– Aby ty znav, leginyku, shcho zinka ne tvoya.

– Biisya boha, choloviche, ya zahubyv vivci.
– Aby ty znav, leginyku, ne idy d’ moyii zinci.

– Biisya Boha, choloviche, daiko sy vprosyty,
Choch ty, hrishmy ya zaplachu, vad pidu kosyty.

– Ale shcho meni iz toho, shcho pidesh kosyty,
Yak tya teper dobre nab’yu, ne mesh bilshe ity.

Oi kuvala zozulechka on tam pid Yasinyam,
Poduzala molodycya z prymovnym korinnyam.

Silo potya na vorotya, vid vitru sy zdulo,
Ya by sese ne vybahla, yakby tak ne bulo.