Poza hayem, poza luhom

Poza hayem, poza luhom
Tam mii mylyi ore pluhom.

Ore mylyi ta i hukaye,
Siri voly pohanyaye.

Oi ponesu iomu yisty,
Chy ne skaze meni sisty.

I nayivsya, i napyvsya,
Shche i po rilli pokotyvsya.

– Choho lezysh, chom ne oresh,
Chom do mene ne hovorysh?

– A ya lezu ta i dumayu,
Ne do mysli zinku mayu.

– Yakyi tobi didko vynen,
Shcho horoshyi, chornobryvyi.

A ya ruda rodylasya,
Chornyavomu sudylasya.

Ne vylizly tobi ochi,
Ne svataty bulo b vnochi.

Bulo b svatat mene vden,
Rozpytat dobryh ljudei.

U nas ljude – ne tatary,
Vony b tobi rozkazaly,

Chy pytuha, chy yiduha,
Chy do ljudei hovoruha.

Ya i pytuha, ya i yiduha,
I do ljudei hovoruha.

Ya i do pluha, ya i do rala,
Ya i do shynku bosa drala.