Oi poyihav Savradym u pole oraty

Oi poyihav Savradym u pole oraty,
ioho zinka, Savradymka, do korchmy hulyaty. (2)

Hulyala, hulyala, poky ne spylasya,
Navaryla borshchu-kashi, v pole potryaslasya. (2)

Chodyla, blukala, myloho shukala.
– Podyvysya, Savradyme yaka myla stala:
Ni zdorova, ni slaba, iz lychenka spala.

Oi ne znaye Savradym, shcho ioho robyty,
Zapryahaye u boronu ta ide volochyty. (2)

Zavolochyv rano, zapryahaye v ralo:
– Sob-cobe, moya myla, shche dodomu rano! (2)

Oi umer Savradym ta na lavi lezyt,
ioho zinka, Savradymka, po horilku bizyt. (2)

I horilku nese, i muzyky vede:
– Otepera, Savradyme, ne boyusya ya tebe! (2)

Yak na lavci lezav, bulo meni trohy zal,
A z roboty ishla, to pozalkuvala. (2)