Ne narikayu ya na boha

Ne narikayu ya na boha,
Ne narikayu ni na koho.
Ya sam sebe, durnyi, duryu,
Ta shche i spivayuchy. Oryu
Svii perelih – ubohu nyvu! –
Ta i siyu slovo. Dobri znyva
Kolys – to ziidut. I duryu
Sebe – taky, sebe samoho...

Orysya z ty, moya nyvo,
Dolom ta horoyu!
Ta zasiisya, chorna nyvo,
Voleyu yasnoyu!
Orysya z ty, rozvernysya,
Polem rozstelysya!
Ta posiisya dobrym zytom,
Doleyu polyisya!
Rozvernysya z na vsi boky,
Nyvo – desyatyno!
Ta posiisya ne slovamy
A rozumom, nyvo!
Vyidut ljude zyto zaty,
Veseliyi zyta!
Rozvernysya z, rozstelysya z,
Ubohaya nyvo!

Chy ne duryu sebe ya znovu
Svoyim hymernym dobrym slovom?
Duryu! Bo luchche oduryt
Sebe – taky, sebe samoho,
Niz z vorohom po pravdi zyt
I vsuye narikat na Boha.