Dvoryanskaya zona

Dvoryanskaya zona,
Vona z rozumu zzyla,
Iz rozumu postupala,
Medom-vynom shynkuvala,
Kumpaniyu chastuvala,
K mylomu promovlyala:
– Oh mii mylyi, mylesenkyi,
Holubonku syvesenkyi!
Prodai voly chabanniyi,
Kupy boty chervoniyi
I farboty zeleniyi,
Bo ya panskoho rodu,
Ne hodyla bosa zrodu!
Prodai, mylyi, mali bychky,
Kupy meni cherevychky,
Bo ya panskoho rodu,
Ne hodyla bosa zrodu!
Prodai, mylyi, dvi telyci,
Kupy meni dvi spidnyci,
Bo ya panskoho rodu,
Ne hodyla v derzi zrodu!
Prodai, mylyi, dvi korovy,
Kupy meni chorni brovy,
Bo ya budu panuvaty,
Ty – na mene pohlyadaty,
Shcho horosha, kupavaya
I prekrasna, chornyavaya.
Prodai losha i kobylu,
Kupy krasylo, bilylo,
Shchob ya po soncyu ne hodyla,
Shchob ya lychka ne spalyla,
Bo ya panskoho rodu,
Ne hodyla v cherni zrodu!
Sydyt myla, okolila,
Nema drov ni polina,
Nichym haty zatopyty,
Nichym borshchu i kashi zvaryty.
Zahadala svomu muzu
Pro velykuyu nuzu –
Z vizkamy v lis po drova.
Mylyi dumaye, hadaye,
Vzyav vizechky da i stupaye,
Suhyh drov nabyraye
I dodomu prynoshaye.
Myla z pechi vstavala,
Vona hatu zatopyla,
Borshchu i kashi navaryla,
Mylenkoho pokormyla.
Stav mylyi dumaty, hadaty,
Yak do myloi prystupaty,
Shchob v viz zapryahaty
I v lis poyihaty
I drov narubaty.
Myla Bohu blahodaryt,
Vzyav za kosy da i tahtaryt,
I na dvir vyvodzaye,
Chomut spravlyaye,
Duboviyi kladi i drotyani vizzi
V ohlobli postavlyaye
I po pyci zatynaye.
– Tut stii, ne panysya,
V ohlobelky stanovysya,
Bo ty panskoho rodu,
Ne hodyla v vozi zrodu!
Myluyu v viz zapryahaye
i dubynoyu potyahaye,
I do lisu pryyizdzaye,
I mylenku rozpryahaye,
I do duba prypynaye,
I slovamy promovlyaye:
– Oi stii, moya myla,
Shchob ty duba ne zlomyla,
Shchob ty smihu ne zrobyla.
Siche drova ta rubaye
I na sonce pohlyadaye:
– A vze z, myla, ne rano,
A shche u nas i drov malo.
Drova na viz skladaye,
Virovkoyu prytyahaye,
Myluyu v viz zapryahaye,
Dubynoyu potyahaye:
– Oi nu z, moya myla,
Shche z ty v vozi ne hodyla,
Shche z ty i drov ne vozyla,
Bo ty panskoho rodu,
Ne hodyla v vozi zrodu.
Uze sonce nyzenko,
Nam dodomu ne blyzenko,
Shchob ya zvira ne spuzavsya,
Shchob ya ljudei ne ostavsya!
Iz hory z’yizdzaye,
Sam z voza vstavaye.
Stav na horu z’yizdzaty
I kolesa halmuvaty –
Sam na viz sidaye,
Dubynoyu potyahaye.
– Oi stii, moya myla,
Shchob ty voza ne pobyla,
Shchob ty smihu ne zrobyla.
Do caryny pryyizdzaye
I na dida pokrykaye:
– Pomalenku, didu, stupai,
Mylenkoyi ne spolohai –
Vona panskoho rodu,
Ne hodyla v vozi zrodu.
I dodomu pryyizdzaye,
Mylenkuyu rozpryahaye;
I v hatu vvihodzaye,
Siv na lavci, oddyhaye.
Myla dumaye, hadaye
I k mylomu promovlyaye:
– Oh mii mylyi, mylesenkyi,
Ty, holube syvesenkyi,
Prodai boty chervoniyi,
Kupy voly chabaniyi –
Ya ne panskohr rodu,
Ya hodyla bosa zrodu.
Prodai, mylyi, cherevychky,
Kupy meni mali bychky;
Prodai, mylyi, dvi spidnyci,
Kupy meni dvi telyci,
Shchob ya rano vstavala,
Do cheredy prohanyala.
Prodai krasylo i bilylo,
Kupy losha i kobylu,
Shchob ya v vozi ne hodyla,
Shchob ya drov ne vozyla,–
Ya ne panskoho rodu,
Ya hodyla v cherni zrodu!
Prodai, mylyi, chorni brovy,
Kupy meni dvi korovy,
Shchob ya rano vstavala
I koriv podoyila,
Tebe, mylyi, pokormyla,
Shchob po hatah ne hodyla,
Syrovatky ne prosyla.
Vze z tebe ne zabudu,
Poky zyva v sviti budu.