Ptaha na imennya Nachtingal

Mandruvav htos krayamy ta zitknuvs iz stinoyu,
Ta i probyv holovov tak, shcho bryznula krov
V synye nebo zirkamy.
Slavno, yii-bohu, ti zirky zapalaly,
I todi meni batko skazaly,
Shchob ya vze zbyravsya v dorohu.

Slavna doroha prolyahala luhamy.
Ya ishov i shukav hto buv smert,
A teper koho bratom nazvaly.
A vin tyho stoyav za moyimy plechyma.
Vin spokiino stoyav i dyvyvsya na mene
Sklyanymy ochyma.

A za horoyu v hayu vydnilasya ridna striha,
Striha hovala tyho gverovu stal.
Ya z na prohannya mamy ishov z chystymy rukamy,
Ta v serci moyemu lunko spivav Nachtigall!

Dai meni ruku; klyche slavna doroha.
My pidemo po nii u navkolyshnii svit
Pid provodom Boha.
Ta toi brat lysh stoyav na sucvitti kalyny,
ioho palci sudomno styskaly
Tilo moyeyi dytyny.

A za horoyu v hayu vydnilasya ridna striha.
Striha hovala tyho gverovu stal.
Ya z na prohannya mamy ishov z chystymy rukamy,
Ta serce moye ushchent rozryvav Nachtigall!