Oi susidu kolka kole

Oi susidu kolka kole,
Shcho ya ne idu zaty v pole.
Nehai kole, shche i smertelna,
Ne idu v pole, bo mizerna.
V mene spyny – try arshyny,
Ne obhodyat poyasyny.
Mylyi zenci rozkladaye,
Do myloyi promovlyaye:
– Hodi, myla, vze lezaty,
Vze pospilo zyto zaty.
Oi zala ya cilyi den,
Ta nazala snip yiden,
A yak stala yih nosyty,
Stala tyazko holosyty.
– Oi cyt, myla, idy dodomu
Ta ne roby pohovoru.
Oi pryishla ya dodomochku,
Sila sobi na lavochku,
Sila sobi ta i hadayu,
Shcho do korshmy vzyaty mayu:
Oi chy zyta, chy pshenyci,
Chy horohu, chechevyci.
Chy pshenyci, chy zyta,
Shchob ne bula zavtra byta?
Ty, shynkarko moloda,
Dai horilky shche i vyna,
Dai horilky shche i vyna,
Nai nap’yusya moloda.
Ya za sebe, vyp’yu p’yat,
Za myloho vyp’yu sim.
Za myloho vyp’yu sim:
Starayetsya meni vsim.
Starayetsya na obori,
Starayetsya i v komori.
Starayetsya i do skryni
Ta i dlya mene, hospodyni.