Orav mylyi sorok den

[V]orav mylyi sorok den,
Nasiyav my konopel,
Vrodylasi horstka –
Ni m’yaka, ni shorstka.

Sama ya ne znayu,
Shcho z neyem robyty:
Chy yi mochyty, chy yi ljudyem ruchyty,
Chy yi tipaty, chy na ljudy daty?

Choloviche, Korniyu,
Dai ze meni radu,
Bo ya z tymy konoplyamy
Naviky propadu.

Ye v ljudei po sim kip,
Ta usi poterti;
A v mene yidna horstka –
Vorota pidperti.

Ne sama-m ya terla,
Terly pomichnyci –
To za krupy, to za pshono,
To za palyanyci.

– Ne sama-m ya motala,
Kuma pomahala,
Dala-m kumi mysku pshona
I try kusky sala.

Ne sama-m robyla,
Prosyla-m Danyla;
Dala-m yemu try zoloti
Shche i ne doplatyla.

Narobyla-m polotna
Vid poroha do vikna,
Yak sya sorochku vshyla,
To i plechei ne zakryla.

Postelyla-m na vodi,
A vbilyly lebedi;
Krashcha v mene sorochka,
Yak v yakoyi popadi.

Shatnula-m si popid stoly,
Nashla-m sobi [a]postoly,
V [a]postoly ia vzulasi,
U kahlyanku vdyahnulasi.

Kaze mylyi: dobre bude,
Chodim, myla, meze ljude.

Cherez hreblju idu,
Yak holubka hudu,
Vsi my ljudy dyvuyutsi,
Shcho horoshe vbrana idu.

Yiden kaze – popadya,
Druhyi kaze – pani,
Tretii kaze, shcho muzychka
No v horoshim vbranni.