U susida u Ivana

U susida u Ivana
Chata bila, zinka harna:
Nizky bili, nevelychki,
Nosyt zovti cherevychky.

Zavsihda vstaye ranenko,
Prybere vse chepurnenko,
Na snidannya halushky,
Shuliky ta pampushky.

A k obidu borshch z smetanoi,
Ta shche z mysky polyv’yanoi,
Z chasnykom pampushky, kvasha
Ta shche z vyshkvarkamy kasha.

Kurchat para z pidlyvanom,
Yidyat sobi vdvoh z Ivanom,
I lokshynu z molokom,
I kovbasku z chasnykom.

P’yut pyvo i horilku,
Med, vyshnivku i nalyvku,
I ciluyutsya ljubenko
I zartuyut horoshenko.

Shche ne vspiv z-za stolu vstaty,
Vona bizyt postil slaty,
Postil bilu i ryadence,
Klyche: "Idy, moye serce,

Oi idy syudy hutenko,
Bo vze poslala m’yakenko!"
A yak lyaze, pryholube,
To vze zvisno, shcho tam bude.

A u mene hata chorna,
Zinka brydka, nemotorna,
Tilky spyt da lezyt,
Ta ne hoche robyt.

Skazesh: "Halju, vstan ranenko,
Prybery vse chepurnenko".
Vona i sluhaty ne hoche
Ta, yak vidma ta, sokoche.

Smittya v hati po kolina,
Obluplena vsyudy stina,
Chortma hrebnya i vzavodu:
– Ya ne pryala,– kaze,– zrodu.

Prosysh snidat – duli tyche,
Na obid – za chuba smyche,
Na vecheryu – kulaky,
Nashtovhaye vsi boky.

Skazesh: "Halju, pora spaty",–
Vyhanyaye vona z haty,
Yak skazena, krychyt, laye,
Malahayem pohanyaye.

Yak zachne mene hanyaty,
Ta nazene na verh haty,
Ta nakaze ne zlizaty:
– Budu m’yalom potyahaty!

A sama bizyt do shynku,
Z moskalyamy p’ye horilku,
I tancyuye, i hasaye,
I chym hochesh nadilyaye.

Tak ya vik svii korotayu,
Nedoyim, nedosypayu,
Ta shche boyus tiyi smerti,
Shchob od zinky ne umerty.