Ya usmihnus tobi

Ya posmihnus tobi kriz slozy – yid!
Bo profil vitru vranishnoho strohyi.
Tvii korabel u havani stoyit,
Hotovyi do dorohy.

A bereh znov pustelnii i nichyi.
A chorna burya rozpustyla kryla.
Ale ya sonce vyshyla vnochi
Na cyh vitrylah.

Ty, moze, ne poverneshsya nazad,
Dalekyi holos tak spivaye tuzno!
Tvoya ljubov – yak dzvin staryh balad –
Hirka i vidchaidushna.

Z tvoyih styhii nemaye vorottya.
Morya shumlyat, i holodno na sviti.
Takyh, yak ty, chekayut vse zyttya
Zarady myti.

Vesnyanyi viter zustrichei i vtech!
Pokynesh dim. Lyubytymesh chuzynku.
Ty z tyh, kotri ciluyut spershu mech,
A potim – zinku...