Chybrai

Lezyt za moryamy-okeanamy
Velykaya step. Tam stoyt hora.
Pod neyu tolpa,
Nazvannaya
Odnym ymenem. Ymenem Chybrai.

Stoyt na hore krestovyna,
Prybytoe k nei telo.
Takaya dlya myra kartyna,
Y sozdal ee on odyn – Chybrai.

Nashy dorohy v ynie mesta,
Na samoi bolshoi hore budet stoyat zvezda,
Budet namy vimuchen kumyr,
Nashym raspyatem pokoren budet celii myr.

Ne nazivai sebya russkym
Yly druhym ymenem bratskyh narodov.
Net takyh nacyi. Abstrakcyya.
Mi-sovetyane, edynaya nacyya!

Ya vyzu, kak ruky moy, sodrohayas, okutani nebom.
Ya vyzu, kak ruky moy kasayutsya solnca.
Ya vyzu, kak solnce szyhaet ladony,
Y skvoz эty ruky, skvoz telo uhodyt vnyz.

Ostatkamy palcev, kasayas dna,
Napryahaya ostatky zrenyya,
Ya pitayus dostat so dna,
Chto ne smito eshche techenyem.

Moy ruky kosnulys dna,
Napryahaya ostatky zrenyya,
Ya pitayus dostat so dna,
Chto ne smito eshche techenyem.

Kto tronulsya v put na poysk obetovannoi zemly,
Toho provozayut tolpoyu, kak mertveca.
Mi ze – dety hyhantskoi obetovannoi strani
Y nasha doroha – эto put bez konca.

Nashy tela ukrashayut vodi mutnoi reky.
Nashy hlaznie provali srodny hlazam ynoverca.
Nash put odyn – mi vechnie hybray,
Mi v dolhom pohode k obetovannomu serdcu.