Oi chy meni vdovu braty, chy vdovy divchynu

– Oi chy meni vdovu braty, chy vdovy divchynu,
Oi chy meni pustytysya v pustuyu pustynyu?

Ide hultyai ulyceyu, v sopilochku hraye,
Kazut ljudy – to parubok, a vin zinku maye.

Zaklykaly molodyci nichku nochuvaty,
Postavyly storozenku – od bab vartuvaty.

Vartuvala storozenka – vsi dobriyi ljudy:
– Tikai, tikai, hultyayenko, bida tobi bude!

A molodyi hultyayenko i sam dohadavsya,–
Zihnuvs, zihnuvs ponad tynom ta i v zilli shovavsya.

Pishly tiyi molodyci toho zillya rvaty,
Staly toho hultyayenka slidy piznavaty.

Nema z toho hultyayenka, nema ioho tuta,
Povshodyla po slidochkam shalfiya ta ruta.

Oi vyskochyv hultyayenko ta vzyavsya u boky:
– Podyvitsya, molodyci, yakyi ya vysokyi!

Podyvitsya, molodyci, u koho ya vdavsya,
Chiba daste kopu hroshei, shchob pozenyhavsya!

Perebredu bystru richku, na berezku stanu –
Odna nese varenyky, a druha smetanu!

Perebredu bystru richku, stanu na pisochku –
Odna myla shtany nese, a druha – sorochku.

A kotora shtany nese, to ta moya bude,
A kotora rubashechku – pushchu pomiz ljude!