Yeshche vchora izvechora ljulka sya kuryla

Yeshche vchora izvechora ljulka sya kuryla,
Ta yak vpala iz prypichka – na zemlju sya zbyla.

Ta pishov ya na torh, na torh ljulku kupuvaty,
Lyulka bula dorohaya, ne mih storhuvaty.

A divchyna chornobryva yaici prodavala,
A ya yeyi prosyv, prosyv, shchoby storhuvala.

Zakuryv ya faiku-ljulku, pishov na zaloty,
Pryhodzu ya do yidnoyi – zamkneni voroty.

Pryhodzu ya do druhoyi, a druha sya duye,
Ya holovu pid shapchynu: "Nai ty mat morduye".

Pryishov ze ya do tretoyi cherez perelazy,
Yakyis duren mene svysnuv shchos zo shtyry razy.

– A ty, durnyu, choho biyesh, choho ne pytayesh?
A vin mene yeshche raz: "Chomu ne vtikayesh?"

Ta i zachav ya utikaty bez chuzi horody,
Zamotavsya v harbuzynnya ta i narobyv shkody.

Zachaly mya pozyvaty, do sudu pysaty,
Ta i ya musiv shtany draty, harbuzy lataty.

A ya odyn zalatayu, a druhyi zashyyu,
A tretii vze ne zmahayu, bo b’yut pany v shyyu.