Kazav mi batenko pihnaty kozy

Kazav mi batenko pihnaty kozy
V zelenu dubrovu, v hustiyi lozy.

Krychala, layala didchaya maty,
Zbudyla z svitannya, ne dala spaty.

Zasnuv ya tak kripko, spav try hodyny,
A vse z to, matinko, z didchoi prychyny.

Pidvedu holovu; prodru ochenky,
Pobachu, shcho nema z moyeyi kozonky.

Bihayu po lisi syuda – ne tuda,
Nazad sya vertayu, ne znayu, kuda;

Ohlyanusya i bihnu prudko do lisa,
Chy yii ne zzily vovky do bisa?

Bihayu po lisi, soboyu nudzu,
Shchos lezyt pid sadom, zdaleka vydzu.

Pobachu i zblyzka divchynu splyachu,
Ne smiyu zbudyty, tilky ne plachu.

I stysnu divchyni bili ruchenky,
Ohlyanetsya, otvoryt chorni ochenky.

Krychala, layala, ya ne lyakavsya,
Nai ze ochenka naciluvavsya.