Umyrayu, moya maty, vmyrayu, vmyrayu

Umyrayu, moya maty, vmyrayu, vmyrayu,
Na posteli kryzom lezu, na hlopciv morhayu.
Yak ze meni ne morhaty na syvi holuby?
A hto z po mni tiyi hlopci ljubytonky bude?

A v subotu na robotu holova bolila,
A v nedilju na muzyky malo ne zletila.
A v subotu na robotu nehai ide mama,
A v nedilju na muzyky vze ya pidu sama.

Yak muzyka ladno hraye, pusty mene, nene,
Bo mii ljubko ne tancyuye, chekaye na mene.
Maty moya starenka, maty moya, maty!
Ne dai meni try dni yisty, a den pohulyaty.

Hulyai, donyu, ne boronyu, tilky tvoho svita,
Po chim budesh pam’yataty molodenki lita?
Teper meni pohulyaty, koly ridna maty
I postelyt, i nakryye – lyahai, donyu, spaty!

Oi nihto tak ne zahraye, yak Ivan, veselo,
A ivanovu skrypku chuty na desyate selo!
A skrypochky iz lypochky, a struny z barvinku,
Yak zahraye, zashchebeche, chuty na Vkrayinku.