Oi htiv ze ya zenytysya, ne mayu za choho

Oi htiv ze ya zenytysya, ne mayu za choho,
Ne staye mni desyat hroshei do pivzolotoho.

Ya p’yat hroshei rozminyayu, desyat pozychayu,
Na Vkrayini divchynonka – do neyi mandzayu.

Pryhodyu ya do divchyny, prosyat mene sisty,
Dayut meni baraboli polupleni yisty.

A ya tuyu barabolju styha poyidayu,
Na polyci varenyky – ya za nyh dumayu.

Po vecheri, po vecheri polyahaly spaty,
Ya za tiyi varenyky ta i dali tikaty!

Ne popav ze ya u dveri ta v stovp holovoyu,
Hospodynya te vse chula ta zverh – kocyuboyu!

Yiden kaze: "Pane-brate", druhyi kaze: "Kume",
Nu, a tretii mezy plechi makohonom sune.

Ya zmezy nyh vymotavsya, v konopli shovavsya,
Yak potyahne muzyk cipom, aze-m zasmiyavsya.

I zdayetsya ne bolyt, a ne mozu vstaty,
Koby Boh mene pidnyav, pidu spochyvaty.

Oi hotiv ze ya zenytysya, hotiv zinku maty,–
Sino meni ne vrodylo – nichym zymuvaty.

Vivsyanyci, polovyci ta i ne hoche yisty,
A yashna iz ostyakamy – bude v yazyk lizty.