Serpen dohoraye

Serpen dohora, serpen dohoraye sribnym vohnyshchem.
Zoryanym doshchem, pylom svitlyakiv zlitaye v ozero.
Ta, nenache lyst, ty tremtysh chomus. Chy to vid holodu,
Chy to, moze, lis, lis tebe lyakaye vohkym morokom.

Skyn z sebe use, het use i hai ne bude soromno.
idy do mene, idy – nizkam vid rosy ne bude holodno.
Misyac uhori sunetsya za obrii sribnym kolesom.
Des hude bdzola, bidna, zablukala sered oseni.

A na Kupala, kupalskoyi nochi
Ta ty shukala doli divochoyi.
Blukala, blukala lisom
Ta ty shukala, shukala cvit.

Huby roztuly, ya tebe zihriyu svoyim podyhom.
idy do mene, idy! Zapalju tebe ya niznym dotykom.
Ochenky vidkryi – ya rosoyu zmyyu tvoyi slozonky.
Lyubonka moya, ljudy kazut – zovsim ce i ne bolyache...

Pryspiv (2)

Serpen dohoriv, serpen dohoriv osinnim polum’yam.
Sribne koleso, sribne koleso vze des za obriyem.
Steletsya tuman, bilym molokom teche nad ozerom.
Piven zaspivav, ta bdzola vpala u zhasle vohnyshche.

Pryspiv (3)