Transliteration
Menu
Sydyt sumnyi skrypal na pidvikonni,
Vchorashnii vechir z pam’yati ne ide.
Samotnya skrypka tuzyt na osloni,
Ta nyni strun smychok ne dotorkne.
Sohodni serce struny natyahnulo,
I bez smychka melodiya zvuchyt.
Tebe nema, ty, niby son, mynula,
Lysh spohadom brynyt u serci myt.
Pryspiv:
Bo Ty, mov zirka, vyishla iz-za hmary,
Do mene posmihnulasya zdalya,
A shche yakis rozsypala ty chary –
Zapolonyla dushu skrypalya.
Yak tvii cilunok ust moyih torknuvsya,
Vernulas niby molodist moya,
Blahala ty: "Mii mylyi, chy zabuvsya?
Ya z ne tvoya, ya bilshe ne tvoya."
Blahala ty, i shche duzche ciluvala,
I pryhortalas – v shchasti mlily my.
Zdavalosya, nam dolya daruvala
Vesnyanu kazku posered zymy...
Pryspiv
Mynula nich, i ya odyn zostavsya,
Tebe litak u dal kudys ponis,
Mii Anhele, z toboyu b ya podavsya,
Ta do zemli korinnyam vze pryris.
Mene revnuye skrypka na osloni,
I doshch sumnyi v vikonne b’yetsya sklo.
Ya holovu shylyv v svoyi doloni,
A vchora z – shchastya v nyh bulo...
Pryspiv
