Naidorozchyi skarb

Chto, mov sonechko vesnyane, nam teplo daye?
Chto viddast nam vse, i navit – serdenko svoye?
Chto pryhorne shchyro i nizno do svoyih hrudei,
Kolyskovu zaspivaye dlya svoyih ditei?

Pryspiv:
Ce, zvychaino, – mama,
Ridna, nezrivnyana.
Naidorozchyi skarb vid Boha –
Matinka moya.
Ce, zvychaino, – mama,
Ridna, nezrivnyana.
Naidorozchyi skarb vid Boha –
V koznoho svoya.

Yak pryide nezdane hore i ne mylyi svit,
Chto nas pershyi poryatuye, zahystyt vid bid?
Chto tobi v tyazku hvylynu syly dodaye?
Chto rozradyt, pociluye lychenko tvoye.

Pryspiv

A koly tobi vedetsya radisne zyttya,–
Pam’yatai, to vse – molytva mamyna svyata.
Ty spishy yiyi potishyt, bo zabuty – hrih,
Pam’yatai do mamy stezku i batkivskyi porih.

Pryspiv:
Bo dlya vsih nas – mama,
Ridna, nezrivnyana.
Naidorozchyi skarb vid Boha –
V koznoho svoya.
Mamo, moya mamo,
Ridna, nezrivnyana.
Naidorozchyi skarb vid Boha –
Matinka moya.