Bohuslav

Pid solom’yanym dahom
Spynyvsya chas,
V hati krai Bohuslava
Nakrylo nas.

Svit navkolo
Pryinyav zillya spokusy,
Z Donu dodomu
Kozak vernuvsya.

Z Donu dodomu pryishov kozak,
Dalosya kohannya iomu vznak.
Pustyla divchyna konya v mak,
Na nomu postavyla svii znak.

Pryspiv:
Kozakove tilo ciluvala divchyna,
Moloko zelene svoye dilo robylo.
Kohannya, kohannya – Boh dav, Boh vzyav,
Do ioho prestolu kozak dushu poklav.
Kozakove tilo ciluvala divchyna,
Moloko zelene svoye dilo robylo.
Kohannya, kohannya – Boh dav, Boh vzyav,
Do ioho prestolu kozak dushu poklav.
Bohuslav! Bohuslav!

Vydity Boha, ljudyam nelehko,
Svit nechestyvyi kotytsya v peklo.
Lyshen kohannya holovu zbudyt,
Ale vostannye shchastya ne bude.

Z Donu dodomu pryishov kozak,
Dalosya kohannya iomu vznak.
Pustyla divchyna konya v mak,
Na nomu postavyla svii znak.

Pryspiv