Cya ljubov

Ya vse tobi proshchu,
Ale ne povernus do tebe,
Perebolilo vse,
I ne vertai mene, ne treba!
Shche v pam’yati zyvi
Ti zustrichi yasni, zadani
Ta zahubyla yih
Zorstokist sliv tvoyih ostannih.

Pryspiv:
A koly pryide nich
I chas dlya rozdumiv nastane,
Ty zrozumiyesh:
Cya ljubov bula i persha, i ostannya.
Ty zrozumiyesh, ce ljubov
I znovu bude tyazko...
Ale, yak bolisno i nesterpno zabuvat
I povertaty vazko...

A skilky bulo dniv
V vohni obiim tvoyih, kohana.
Ne vystachalo sliv
Dlya nashyh pochuttiv, kohana.
I svyata, ti zemni,
Chotilos zberehty nadovho.
Kudy podilos vse
I vidiishlo vono do koho?

Pryspiv

Chto vynnyi, ljuba, z nas? –
Rozsudyt tilky chas,
Rozsudyt...
Ta krashche, niz bulo,
Ne spodivaisya, ni, ne bude!
Ne bude zabuttya
I shchastya vorottya, ya znayu.
I v kolorovyh snah
Mene ty shche ne raz zhadayesh.

Ty zrozumiyesh, ce ljubov
I znovu bude tyazko...
Ale, yak bolisno i nesterpno zabuvat
I povertaty vazko...