Indianka Lilian

Ya – indianka Lilian, lileya vodyana,
Kazesh v ochah moyih hraye nevynna vyna,
Kraye serce vyna, a ya neprovynna...
Chochesh vyna? Ya ne nevynna.
Viddaisya moyemu tancyu, indianskomu rytmu,
Ty movchy i cilui, ya hovorytymu...

Ya – indianka, meshkayu v rezervaciyi,
Trohy dotychna do staroyi cyvilizaciyi
I plemeni Pueblo, shcho v shtati Arizona,
Zaraz modelka, bavljusya u fasonah.
Bavljusya ta ne viryu bilomu svitu nesytomu,
Ty tancyui i cilui, ya hovorytymu...

Ya – indianka, vidrodzuyu starovynni stroyi,
Ti, shcho buly v nas v mezozoyi i paleozoyi,
Mayu svoye atelye, viryu v svoyu porodu,
Viddayu svoyu vrodu dlya reklamy svoho narodu.
Tilky ty ne dyvuisya yak pislya vsoho vytymu.
Ty movchy i cilui, ya hovorytymu...

Ya – indianka, spoviduyu zvychayi svoho plemeni,
Kazut – linyvi my, pidstupni i temni.
Znaishly v nas uran, nas vidsunuly vid uranu,
Dolaramy zalataly uranovu nashu ranu
I kupyly mene za uranovu zdachu.
Ty movchy i cilui, ya trohy poplachu...

Ya – indianka, hospodynya coho kontynentu,
Davno nas vzyvayut na spodi, spapljuzeni my doshchentu,
Chochesh travy balamutnoyi, shchob poviryty v moyi slozy?
Meni dosyt odnoyi zatyazky, miniatyurnoyi dozy,
Shchob svit cei zapropastyvsya i ya v nomu shchezla vnochi,
Teper ya ciluvatymu, ty z ljuby i movchy...