Ya ne skazav ostannoho slova

Ce ne sud, ne viina, ne misteriya,
Ce ioho velychnist Zyttya,
Ty zaishov, bo lyshyv vidkryti dveri ya,
Tam za klasyku ziide i vovche vyttya.

Pryspiv:
Ya shche ne skazav ostannoho slova,
Ya ne rozibrav, de zerno, de polova,
Vden i zi svichkoyu pravdu shukayu,
I krychu, i molju, i hukayu!

Meni druzi skazaly po-chesnomu,
Shcho isnuye svyashchenna viina,
Yakshcho budemo, brattya, po-odnomu,
Bude razom nam, brattya, hana.

Pryspiv

Ne chekaite, shcho bude polehshennya,
Ne blahaite, shchob dushu spasty,
Tut v rezymi ne bude pom’yakshennya,
Chto narodytsya – musyt rosty.

Pryspiv

Ale poky htos tochyt nozi na nas,
My do blysku natremo mechi,
Poky syly vohon u dushi ne zhas,
Poky syly dayut doshchi.

Pryspiv