Tin moho kohannya

O, yak ze ya ne znav shche i dosi
Toho, shcho bulo na poverhni
Pro te, shcho my svoyih vidnosyn
Ne pobuduyem na povazi
Dopoky v serci svizyi porshen
iomu potribna dyka prystrast
Vono zavestysya ne zmoze
Vid tryvialnoho benzynu

Pryspiv:
O, yak ze ya ne znav shche i dosi
Vse te, shcho inshi znaly zavzdy
Ty – ne chekannya, ne zithannya
Ty – prosto tin moho kohannya

Ty mozesh buty kym zavhodno
I tak spapljuzyt shcho zavhodno
Ale u tebe budut dveri
Yakshcho zalyshyshsya z ljubov’yu
Ta shcho tam dveri, navit vikna
Choch ne proroka, ta prorochi
V yaki ne shochetsya dyvytys
Lyshe v yiyi potribni ochi

Pryspiv