Ne obicyai

Cya pisnya zanadto vze dovha – ne sluhai yiyi do kincya
Ce vze namahalys robyty do tebe
Ot tilky vidomo usim, shcho toi, hto meni obicyav
Dosluhav led do seredyny kupletu
I ot ty pryhodysh i kazesh, shcho ty ne takyi yak usi
Shcho ty diisno hochesh posluhaty pryspiv
Nu shcho z, yak vedetsya, na pershyi raz ya poviryu tobi
I tilky teper pochynayetsya pisnya

Pryspiv:
Ot tilky proshu meni ne obicyai
Vid toho pryyemnishe bude udvichi
Diznatysya, shcho ci slova – ce ne prosto porozni slova
Shcho ya tobi zmozu dyvytys u vichi

I ya zatyahnuv tobi pisnyu svoyu pro svobodu i ljubov
Pro dvi storony odniyeyi medali
Bo ty tak ze samo yak ya narodyvsya pid znakom oboh
Sebe u meni vpiznayuchy chymdali
Davno potemnilo nadvori i hosti davno roziishlys
A ty zalyshyvsya zi mnoyu sydity
Na improvizovanii sceni mene vyklykav ty na bis
A ya ne hotiv ljubo sho povtoryty

Pryspiv