Prysyaha Ukrayini

Zapam’yataimo na viky: didy, batky, syny i vnuky.
My dity soncya, neba i zemli, my vnuky Kyyeva – Rusy.
I bozu misiyu nesty, svyata, duhovna zaporuka Ukrayiny – Rusy.

Prysyahayu tobi na kolinah, ridna maty Ukrayino moya.
I zvertayus do tebe yedyna ya na shylah staroho Dnipra.
Vze stolittyamy dzvony hovoryat,
Shcho hrad Kyyiv – ce misto svyate
I vid nyni nihto i nikoly ne spljundruye tebe i ne vb’ye.

Pryspiv:
Ukrayino! Letu tobi sokolynoho,
Movy tobi solov’yinoyi
Neba blakytnoho chystoho
Mudrosti dai na viky,
Ukrayino!

Ty na sviti odna, Ukrayino, tak nikoly nihto ne strazdav
Z tebe vyrvaly serce narodu, ostriv Chortycya vshchent zruinuvav
Povernuty do ridnoho domu zaporozciv kleinody svyati
Ce obov’yazok tvoho narodu i duh naciyi slavnyh chasiv

Pryspiv

Strashnyi sud nad toboyu vchynyly hrabuvaly sobory svyati,
Vyshhorodsku svyatu bozu matir z hramu Rusiv bezcinnu vzyaly
Ya stoyu na porozi stolittya, a istoriyu nam ne vernut
Ukrayinoyu stala na viky, a im’ya tvoye Kyyivska Rus.

Pryspiv 2:
Rozpovidayu synu istoriyu Ukrayiny,
Lyuby yiyi yak matir na vichniyi viky...