Lysty v nebesnu poshtu

Lysty uze ne pryinyato pysaty,
Dzvinky daruyemo, yak pravylo u svyata,
I bezlich myl, shcho prolyahly miz namy
Zdolaty mozna, tilky litakamy.

Pryspiv:
Vizmy litak moyi pisni, vizmy z soboyu
I yih po nebu pronesy, yak znak ljubovi,
I yih po nebu donesy do tyh, dlya koho
Yih napysav, yak vichnistyu bula doroha.

Vizmy litak moyi lita v nebesnu poshtu,
Yakshcho iz nymy shchos ne tak, to vybach proshu,
Ty vichno, yak i ya v shalenomu poloti,
Ty u poloni pasazyriv, ya – melodii.

Yak niz po sercyu v budni telehramy,
Shchos neharazd mabut u druziv, chy u mamy,
Yak shos ne tak, to tekstu maize ne chytayu,
Lechu do litaka i vidlitayu.

Pryspiv:
Vizmy litak mene v polit, vizmy z soboyu,
Do ridnyh misc ya povertayusya z ljubov’yu,
Mene po nebu donesy do toho,
Do koho naidorozcha ye doroha.

Vizmu v litak svoyi lita v nebesnu poshtu,
Pered vidlotom v neba mylosti poproshu,
Za te, shcho zyv ves vik v shalenomu poloti,
Za te, shcho buv zavzdy v poloni u melodii.