Ne sumui, moya kohana

Nad namy chyste synye nebo
I, neosyazna v mriyah, dal
Ta merkne vse, koly u tebe
Ya bachu u ochah pechal.
Na vsi zali naity prychynu
Povynni lyshe ya i ty,
Vizmu na sebe vsyu provynu,
Shchob nashe shchastya zberehty!

Pryspiv:
Ne sumui, moya kohana,
Roztopy na serci lid,
Sumuvaty nam shche rano,
Sumuvaty nam ne slid.
Yanhol mii nebesnyi prosyt –
Chmara smutku hai myna.
Rano dumaty pro osin,
Koly v serci shche vesna!

V zytti, nenache v synim mori,
Buvayut shtyli ta shtormy.
Ne dai dushi vtopytys v hori,
Shcho viye holodom zymy.
Ne pohasy zoryu kohannya
Vitramy sumniviv ta muk.
Zyve v dushi moyii bazannya,
Shchob ne bulo u nas rozluk!

Pryspiv (3)