Mari

Mari, Mari!
Ya bachu vikna tvoyi
Mari, Mari!
Yak ty zyvesh?
Tam-tam, de svitli hory i vesna
Ya buv u misti, de use ne tak
I tam-tam, ci svitlofory zupynyaly mene
I tilky nochi vymykaly yih i ya...

Yakyi ranok zemli!
Ty pohlyan, hto tam, – u tvoyemu vikni.
Ce z ya, ya povertayusya do tebe, Mari!

Mari, Mari!
Ya hriyu ruky tvoyi
Znayesh, Mari,
Ya mriyu tez.
Chomu ty kazesh, shcho ya dlya tebe vze chuzyi?
Ya tak davno ne chuv tvii holos
I chomu u den tvoyi svitlofory zupynyayut mene?
Ale z i nochi vymykayut yih i ya...