Na poverhnyah

Opuskaye tila voda,
Opuskaye do dna, do naidalshyh hlybyn.
De tremtyat spolohani ryby,
Ta nashi ochi zalyshatsya virni nam.

Na poverhnyah rozburhanyh rik
Tilo probyvaye tovshchu zasypanyh slidiv
Vydyhayemos, vtratyvshy zir,
Vydyhayemos ruhamy my.

Viddayemosya v ruky slipyh krotiv,
Yih bezkryli tila prokladut nam dorohu
V tunelyah zalyshenyh dniv,
De ya shukatymu tebe u temryavi.

Bezshumne tilo nimoyi Adel,
Bezdyhanna tin, v rany tvoyi vsyplju sil.
Perelichuyu na palcyah prozyti dni
Vystachaye odniyeyi ruky, ta i na tii – obrubani palci...