Ty ne poema

Blysk ochei u svitli lihtarya...
V nomu mozna rozum zahubyty,
Vtratytys v osvitlenyh dvorah
I kovtnuty zapah marharyty

P’yankoyi,
Zamerzloyi, zymoyu.
Nas dvoye, tilky dvoye.
Zyvu lyshe toboyu,
Toboyu maryu ya.

Povitrya malo, shchob dyhaty okremo
Ty ne poema, ya ne muzykant.
Ne buty razom – dlya nas problema,
A razom buty – ce taky talant!

Cholodnyi vechir, zlamani kacheli
Skrypily, yak nezmashchena ljubov.
Pro cyu ljubov ne pyshut ni v odnii noveli,
Bo ne isnuye shche takyh chuttyevyh mov...

Pryspiv:
P’yankoyi,
Zamerzloyi, zymoyu.
Nas dvoye, tilky dvoye.
Zyvu lyshe toboyu,
Toboyu maryu ya.

Povitrya malo, shchob dyhaty okremo
Ty ne poema, ya ne muzykant.
Ne buty razom – dlya nas problema
A razom buty – ce taky talant!