Tin

...tak kazala Sylvia Plath

Ty – tin moya...
Ty – tin moya, shcho zatulyla svit,
Zavolodivshy morokom i svitlom.
Os vechoriyut vze slova moyi, shcho vpershe movleni
Buly shche na svitanni, – Ne vstyhlosya.

Ty – tin moya...
Krynyci zabuttya vmlivayut spekoyu
Vazkoyu, chornotlinnyam.
Moya hoda vze ne rozbudyt sercya pam’yat,
Davno uze ziv’yaloyi i chuzoyi, –
Takoyi ridnoyi shche vchora, – Ne vstyhlosya.

Ty – tin moya...
U kutykah prypidnyatyh hubiv,
Ty – tin moya, shcho vpershe posmihnulas.
Perepovzayuchy z baiduzyh "tak" chy "ni",
Vse z padaye, pidkoshena odchayem. Ne vstyhlosya.

Ty – tin moya...
Haryachyi serpokryl, kolosus shelestlyvyi –
Obramlennya dlya sercya zolotoho.
Povazno viyamy vorushyt i
Bez sliz spadaye v chorni rillya bezholosi,
Shepochuchy ostannye: Pam’yatayu...