De Krym za horamy
De sonechko syaye,
Oi tam moya myla
Holubka litaye.
Zakrylas vid mene
Nebom i zemleyu,
A ya sam zostavsya
Navik syrotoyu.
Cilyi den ne yim ya,
Unochi ne splju,
Odni tilky muky
U sviti terplju.
A vse cherez ochi...
Koly b ya yih mav,
Za ti kari ochi
Dushu ya b viddav.
"Marusenko, ljuba
Pozalii mene,–
Vizmy moye serce
Dai meni svoye!"
Vzyav by ya banduru
Ta i zahrav, shcho znav;
Cherez tiyi ochi
Bandurystom stav!"