Oi ne hody, Hrycyu

Oi ne hody, Hrycyu, ta i na vechornyci,
Bo na vechornycyah divky-charivnyci!
Kotra divchyna chorni brovy maye,
To taya divchyna usi chary znaye.

U nedilju rano zillyachko kopala,
A u ponedilok popoloskala.
Pryishov vivtorok – zillyachko zvaryla,
A v seredu rano Hrycya otruyila.

Yak pryishov chetver – ta vze Hryc pomer
Pryishla p’yatnycya – pohovaly Hrycya.
A v subotu rano maty dochku byla:
"Oi nashcho z ty, donyu, Hrycya otruyila?

"Oi mamo, mamo, Hryc zalju ne maye,
Nashcho z Hryc, mamo, razom dvoh kohaye!
Nehai ze ne bude ni tii, ni meni,
Nehai dostanetsya Hryc syrii zemli!"

"Oce z tobi, Hrycyu, ya tak izrobyla,
Shcho cherez tebe mene maty byla!
Oce z tobi, Hrycyu, za teye zaplata –
Iz chotyroh doshchok dubovaya hata!"