U mistechku Bohuslavku

U mistechku Bohuslavku –
Kanovskoho pana –
Tam hulyala Bondarivna,
Yak pyshnaya pava.

U mistechku Bohuslavku
Sydyt divok kupka,
Mezy nymy Bondarivna,
Yak syva holubka.

Pryishov do nyh pan Kanovskyi
Ta i shapochku iznyav,
Obiinyav vin Bondarivnu
Ta i pociluvav.

"Oi ne hoden, pan Kanovskyi,
Mene ciluvaty,
Tilky hoden, pan Kanovskyi,
Mene rozzuvaty!"

Oi shepnuly ljudy dobri
Bondarivni tyho:
"Tikai, tikai, Bondarivno,
Bude tobi lyho!"

Oi tikala Bondarivna
Z vysokoho mostu;
Sama z vona horoshaya,
Choroshoho zrostu.

Oi tikala Bondarivna
Pomezy horamy,
A za neyu dva zovniry
Z holymy shablyamy.

Oi povely Bondarivnu
Pomezy kramnyci –
Prycilyvsya pan Kanovskyi
Z sribnoyi rushnyci.

"Oi chy hochesh, Bondarivno,
Izo mnoyu zyty,
A chy volysh, Bondarivno,
V syrii zemli hnyty?"

"Oi volju z ya, pan Kanovskyi,
V syrii zemli hnyty,
Niz z toboyu ponevoli
Na cim sviti zyty!"

Oi yak tilky Bondarivna
Ta ceye skazala,
Oi vystrelyv pan Kanovskyi –
Bondarivna vpala...

"Oi idite do Bondarya,
Daite batku znaty:
Nehai ide svoyu donku
Na smert naryadzaty!"

"Oi na z tobi, staryi Bondar,
Talyarykiv bochku:
Oce tobi, staryi Bondar,
Za horoshu dochku!"

Udaryvsya staryi Bondar
V stinu holovoyu:
"Bondarivno, moya donko,
Propav ya z toboyu!"

Oi poklaly Bondarivnu
Na tesovu lavku,
Poky zveliv pan Kanovskyi
Vykopaty yamku.

Lezyt, lezyt Bondarivna
Sutky shche i hodynu,
Poky zveliv pan Kanovskyi
Zrobyt domovynu.

Udaryly v usi dzvony,
Muzyky zahraly,
A vze z divku Bondarivnu
Naviky shovaly!