Ta ne zur mene, moya maty

Ta ne zur mene, moya maty,
Bo ya i sam zuryusya,
Oi yak vyidu za vorota,
Od vitru valjusya.

Oi osidlayu konychenka,
Konya voronoho,
Nehai nese v chyste pole,
Mene molodoho.

V chystim poli tyrsa shumyt,
Katran zeleniye,
V chystim poli svoya volya,
Shcho i serce nimiye.

Oi ziidu ya na mohylu –
Hlyanu-podyvljusya,
Yak zhadayu pro tu volju,
To i znov zazuryusya.