Tam, na hori, likarnya stoyala

Tam, na hori, likarnya stoyala,
V tii likarni Marusya lezala.

V tii likarni Marusya lezala,
Chornym shovkom holovu zv’yazala.

Chornym shovkom holovu zv’yazala,
Sama z morya troizillya bazala.

– A hto meni troizillya distane,
Toi zi mnoyu na rushnychok stane.

Obizvavsya kozak molodenkyi:
– Ye u mene konyk voronenkyi.

A ya tobi troizillya distanu,
I z toboyu na rushnychok stanu.

Yak stav kozak troizillya kopaty,
Stala iomu zozulya kuvaty:

– Oi ne kopai, kozachenku, zillya,
Bo vze v toyi divchyny vesillya.

Yide kozak z troma zillyachkamy,
ide divchyna z svoyimy druzkamy.

Do druzok vin shapochku znimaye,
Do Marusi shablju vytyahaye.

Koly v poli makivka brynila,
To v Marusi holova zletila.

Tut nauka vsim divchatam stroha,
Shoby virni buly svoho slova.