Oi zahnivavsya mii mylesenkyi

Oi zahnivavsya mii mylesenkyi
Bez prychyny na mene,
A sam poyihav, mene ponehav,
Na Vkrayinu vid mene.

Konya sidlaye, sam sya zbyraye,
Biloyi ruchky prosyt:
– Dai ze my, myla, bilu ruchenku,
Tyazki m’ya zali znosyat.

Siv sy na konya, svysnuv do polya:
– Buvai, myla, zdorova!
A ya do noho ledve hovoryu:
– Yid, kuda volya tvoya...

– Oi stupai, konyu, ta pidi mnoyu
Na rozbytu hrudu,
Bud ze my, moya myla, zdorova,
Ya tebe ne zabudu.

– Yakby ya mala, yakby ya mala
Tovarysha virnoho,
To poslala by-m na Vkrayinonku
Po svoho myloho.

– Ne shly, mylenka, ne shly, mylenka,
Ne roby sy klopotu,
Roku dobudu, do tebe pryidu
Vecherom v subotu.